درس ادیب اگر بُوَد زمزمه ی محبّتیجمعه به مکتب آوَرَدطفلِ گُریزپای را
(نظیر نیشابوری)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سلام به همه ی همکاران محترم و
همچنین دانش آموزان عزیزم
هدفم از مطالب این وبلاگ کمک به
دانش آموزان در فراگیری مطالب کتاب
درسی می باشد.
هر گونه سؤال،پیشنهاد، انتقاد و نظر
درباره ی مطالب این وبلاگ دارید در
قسمت نظرات وبلاگ بگذارید سعی
می کنم در اسرع وقت پاسخ شما
عزیزان را بدهم.
به امید موفقیت شما دانش آموزان
عزیزم در تمام مراحل زندگی ...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ گفت استاد مَبَر درس از یاد
یاد باد آنچه مرا گفت استاد
2 ـ یاد باد آنکه مرا یاد آموخت
آدمی نان خورد از دولت یاد
3 ـ هیچ یادم نرود این معنی
که مرا مادرِ من نادان زاد
4 ـ پدرم نیز چو استادم دید
گشت از تربیت من آزاد
5 ـ پس مرا منّت از استاد بود
که به تعلیم من اُستاد اِستاد
6 ـ هر چه دانست بیاموخت مرا
غیر یک اصل که ناگفته نهاد
7 ـ قدرِ استاد نکو دانستن
حیف استاد به من یاد نداد
8 ـ گر بمردست ،روانــــش پر نور
ور بود زنده ، خدایش یار باد !
( شاعر :ایرج میرزا )
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به پای خودمان :
خوب و بد هر چه نوشتند به پای خودمان
انتخابی است که کردیم برای خودمان
این و آن هیچ مهم نیست چه فکری بکنند
غم نداریم ، بزرگ است خدای خودمان
بگذاریم که با فلسفه شان خوش باشند
خودمان آینه هستیم برای خودمان
ما دو رودیم که حالا سر دریا داریم
دو مسافر یله در آب و هوای خودمان
احتیاجی به در و دشت نداریم اگر
رو به هم باز شود پنجره های خودمان
من و تو با همه ی شهر تفاوت داریم
دیگران را نگذاریم به جای خودمان
دیگران هر چه که گفتند بگویند،بیا
خودمان شعر بخوانیم برای خودمان
(شاعر : مهدی فرجی)